พรรคธรรมปณิธาน
มธ. : เราพร้อมแล้วที่จะสานต่อจิตวิญญาณของผู้วายชนม์ ที่อยากให้ประเทศของเรานี้ดีขึ้นกว่านี้
คำปราศรัยในงานรำลึก
#16ปีเมษาพฤษภา53 นับถอยหลัง 4 ปี
คดีหมดอายุความ เมื่อวันที่ 10 เม.ย. 2569 อนุสรณ์สถาน 14ตุลาคม
เป็นเวลา
16 ปีแล้วที่เราได้มารำลึกถึงการเสียชีวิตของวีรชนของเรา
จากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมอีกครั้งหนึ่งในการเมืองไทย เป็นเวลา 16 ปีแล้วที่รัฐเข่นฆ่าประชาชน
เพียงเพราะว่าพวกเขาเหล่านั้นมีจิตวิญญาณแห่งเสรีชน และเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ประเทศเราไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยจากความตายของผู้ที่เพียงเรียกร้องสิ่งที่เรียบง่ายที่สุด
ก็คืออยากจะทำให้ประเทศนี้เท่าเทียมขึ้น อยากทำให้ประเทศนี้มีสิทธิเสรี
และอยากทำให้ประเทศนี้ดีขึ้นก็เท่านั้นเอง
ถามว่าพวกเขาเป็นสิ่งแปลกปลอมในสังคมของเราเหรอครับ?
การต่อสู้ของพวกเขาเป็นสิ่งที่น่าขยะแขยงและเป็นสิ่งที่แปลกมากไหม?
มีคนเคยพูดนะครับว่าเมื่องสังคมเรามันสุดขั้วไปทางหนึ่ง
ความปกติดันกลายเป็นความสุดโต่งก็ได้ ซึ่งจริง ๆ
การเรียกร้องของพวกเขาเป็นสิ่งที่เรียบง่ายมาก ไม่ใช่ความสุดโต่งเลยนะครับ
อาจารย์ปรีดี
พนมยงค์ เคยกล่าวว่า มนุษย์ของเรานี้เมื่อถูกกดขี่เบียดเบียนก็ต้องการที่จะหลุดพ้น
ใช่หรือไม่? ผมก็ตอบว่า ใช่ครับอาจารย์
และนี่คือจิตวิญญาณของเสรีชนที่ไม่ได้เรียกร้องเพียงสิ่งที่จะมีประโยชน์กับตัวเอง
แต่เรียกร้องให้กับคนรุ่นหลังต่อไป เป็นสิ่งที่คนตั้งคำถามว่า
การเรียกร้องเหล่านี้ การตายของผู้คนเหล่านี้สูญเปล่าหรือไม่?
เป็นปีที่
16 แล้ว ที่เราได้มารำลึกถึงการเสียสละของวีรชนทั้งหลายเหล่านี้
แต่ถามว่าประเทศไทยเราเดินหน้าไปถึงไหน?
ก็อาจจะตอบว่าประเทศเรานั้นไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
ประเทศเรานั้นยังคงย่ำอยู่ในวังวนและวงจรอุบาทว์เดิม ๆ และเราถามตัวเองว่าถ้าอย่างงั้นแล้วการเสียสละชีวิตของพวกเขา
ไม่ว่าจะเป็นคนเสื้อแดง ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาธรรมศาสตร์
ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาคนอื่น ๆ ในเหตุการณ์อื่น ๆ เอง
ความตายของพวกเขานั้นสูญเปล่าหรือไม่? แน่นอนครับผมยืนยันว่า ไม่!!! เพราะพวกเราทุกคนที่อยู่ที่นี่คือเครื่องพิสูจน์แล้วว่า ความตายของพวกเขาได้ส่งมาแล้วซึ่งจิตวิญญาณและภารกิจที่ส่งต่อมาให้กับคนที่เป็นอยู่อย่างพวกเรา
ในปัจจุบันครับ
เยาวชนเอง หรือคนรุ่นใหม่เองเริ่มตระหนักรู้แล้ว เริ่มเห็นซึ่งความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นกับประเทศนี้
แล้วใครกันที่ยังกดขี่ประชาชนในประเทศนี้อยู่
แต่ก็ยังมีบางส่วนที่อาจจะยังไม่ได้สนใจ อาจจะยังไม่รู้สึกว่าเกี่ยวอะไรกับเรา
ใช้ชีวิตของเราไปซิ มีความสุขของเราไปซิ แต่ทุกท่านครับ
อย่าลืมว่ายังมีคนที่เราไม่แม้แต่จะรู้จักชื่อ
ยังมีคนที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอาชีพอะไร เขาชื่ออะไร เขามาจากที่ไหน
แต่พวกเขานั้นได้ตายเพื่ออนาคตของพวกเราแล้วครับ
เพราะฉะนั้นเอง
ในฐานะตัวแทนของเยาวชน/นักศึกษา อยากจะขอส่งเสริม อยากจะขอชวนเชิญให้เพื่อน ๆ ทุกคน ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร
ขอให้ทุกคนตระหนักได้ว่า มีคนอีกมากมายที่ได้สละตนเองเพื่อชีวิตของพวกคุณ
เพื่ออนาคตของคุณและลูกหลานของคุณ และในวันนี้พวกเขาได้มารวมตัวกันเพื่อระลึกถึงคนเหล่านั้น
และคนที่ยืนอยู่ตรงนี้พร้อมแล้วที่จะสานต่อจิตวิญญาณของผู้วายชนม์ นี่เป็นภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ยังไม่สำเร็จ
เป็นภารกิจที่ไม่ได้เป็นสิ่งแปลกปลอม เป็นภารกิจที่ไม่ได้สุดโต่ง
และเป็นภารกิจที่เรียบง่ายว่า อยากให้ประเทศของเรานี้ดีขึ้นกว่านี้ครับ ขอบคุณครับ
