วันนี้ (17 มีนาคม 2569) เพจอานนท์ นำภา โพสข้อความระบุว่า จดหมายวันที่ 7 มี.ค. 69 (เพิ่งได้รับ!) โดยมีเนื้อความว่า
เช้านี้หลังเปิดขังอากาศค่อนข้างดี ลมเย็นอ่อน ๆ พัดผ่านมาพอให้คลายร้อน ร้อนที่ระอุมาหลายวัน ยืนมองพระจันทร์ตอนเช้ายิ่งชวนให้เหงา เป็นความเหงาที่คุ้นชินไปเสียแล้ว ท่ามกลางผู้คนมากมายแต่น้อยคนที่จะพอพูดคุย พระจันทร์ในรุ่งเช้ายังงดงามเหมือนทุกครั้งที่ยืนมองจากตรงนี้ 3 ปีแล้วที่ไม่อาจมองพระจันทร์ยามค่ำคืน
ทราบข่าวเพื่อน ๆ หลายคน burn out เซาซบไปกับวันเวลาและสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เข้าใจและให้กำลังใจ หวังว่าปรากฎการณ์นี้จะหายไปเมื่อจังหวะเวลาที่จำเป็นมาถึง สำหรับพวกเราในนี้ หากจะเปรียบก็เหมือนนกที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้า หยุดขยับปีกบินเมื่อไหร่ย่อมต้องร่วงลงมาตายอย่างแน่นอน เป็นนกที่มิอาจหยุดบิน ไม่อาจ burn out
ตอนนี้ เก็ท โสภณ กำลังอ่าน Human Acts นิยายที่ Han Kang เขียน ส่วนไผ่ ดาวดิน กำลังอ่าน “ฤทธิ์มีดสั้น” ส่วนผมกำลังอ่าน “ซอร์บา” (Zorba) ที่เขียนโดย Nikos Kazantzakis การอ่านหนังสือหากเป็นเวลาที่พวกเราได้อยู่ในโลกอีกโลก ท้องฟ้าอีกผืน โลกที่ไม่มีกำแพง ท้องฟ้าที่โบยบินได้อย่างเสรีในทุก ๆ เช้า ของพวกเราจะพูดคุย ฟังเรื่องราวที่ทุกคนได้จากการเยี่ยมญาติ เยี่ยมทนายความ มีทั้งใจหาย เสียดาย และบางช่วงก็อดหัวใจฟูไปกับมันไม่ได้
“อยากบังเอิญเจอใครที่ยังฝันอยู่ นั่งฟังเพลงอยู่ตรงนี้ หากว่ามีจริง ๆ ได้ก็คงดี บอกทีว่ายังฝันอยู่…” บอกพวกเราทีว่ายังฝันอยู่
คิดถึงทุกคน
อานนท์ นำภา
สำหรับ อานนท์ นำภา ถูกขังระหว่างอุทธรณ์อยู่ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ ตั้งแต่วันที่ 26 ก.ย. 2566 เป็นระยะเวลากว่า 2 ปี 6 เดือน หลังศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาในคดี ม.112 และโทษจำคุกในคดีต่างๆ ที่ยังไม่สิ้นสุดรวมกันขณะนี้ 31 ปี 9 เดือน
